counter create hit

مطالب مرتبط:
ابلاغ بخشنامه افزایش سقف وام ازدواج به ۱۵ میلیون تومان

ابلاغ بخشنامه افزایش سقف وام ازدواج به ۱۵ میلیون تومان

بانک مرکزی، بند «الف» تبصره ۱۶ قانون بودجه سال ۹۷ کل کشور را که براساس آن مبلغ تسهیلات قرض الحسنه ازدواج برای هر یک از زوج ها در سال ۹۷، ۱۵ میلیون تومان تعیین شده، به شبکه بانکی ابلاغ کرد. ...

آشفتگی تازه ترین فیلم فریدون جیرانی با موضوع عشق و جنایت/ادامه ای بر سینمای کلاسیک+عکس

فریدون جیرانی کارگردان نام آشنای سینمای ایران پس از تجربه متفاوت کارگردانی فیلم سینمایی "خفه گی" این بار به سراغ اثری با نامی هم خانواده یعنی "آشفتگی" رفته است. ...

مردان با زنان غر غرو چگونه برخورد کنند ؟

«چرا دیشب زباله ها رو بیرون نبردی، یادت باشه اونا رو امشب بیرون بذاری. فردا بچه را باید ببری مدرسه، مادرم می خواد بیاد اینجا و تازه هیچی هم توی خونه نداریم، چند بار بهت بگم لباس هاتو رو مبل نذار و…»اینها جملاتی است که خانم ها اغلب مشابه آن را زیاد در خانه ...

رئیس پارلمان اردن: امیدواریم روابط با دمشق همانند گذشته شود

'عاطف الطراونه' رئیس پارلمان اردن با بیان اینکه هم اکنون امان و دمشق با یکدیگر در زمینه امنیت مرزهای مشترک هماهنگی دارند، ابراز امیدواری کرد که روابط اردن با سوریه همانند پیش از شروع بحران در این کشور بازگردد. ...

تصاویر نیلوفر رجایی فر بازیگر 25 ساله جوان + بیوگرافی و زندگی شخصی او

تصاویر نیلوفر رجایی فر بازیگر 25 ساله جوان + بیوگرافی و زندگی شخصی او

تصاویر نیلوفر رجایی فر بازیگر 25 ساله جوان بازیگر جدید سریال پایتخت 5 در نقش الیزابت ” نیلوفر رجایی فر ” مورد توجه بسیاری قرار گرفته است.نیلوفر رجایی فر زن چشم رنگی سریال پایتخت که نقش الیزابت زن داعشی را بازی میکند یک فیزیکدان ایرانیست. ...

تاکید ظریف بر توسعه روابط اقتصادی با سنگال

وزیر امور خارجه کشوروزیر امور خارجه کشورمان گفت: صادرات محصولات و کالاهای غیرنفتی و خدمات فنی – مهندسی به سنگال را دنبال می کنیم.مان گفت: صادرات محصولات و کالاهای غیرنفتی و خدمات فنی – مهندسی به سنگال را دنبال می کنیم. ...

باور کردنی نیست، او همان راسل کرو است؟

او در شکل جدید خود شباهتی به قهرمان فیلم سینمایی گلادیاتور نداد و قابل شناسایی نیست. او به همراه پسر خود تنیسون یازده ساله و دستیار جوانش دیده می شود. تنیسون حاصل ازدواج راسل کرو و همسر سابقش دنیل اسپنسر است. ...

رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات :فناوری هسته ای تاثیر به سزایی در زندگی انسان ها دارد

رئیس کمیسیون آموزش و تحقیقات مجلس شورای اسلامی گفت: فناوری هسته ای تکنولوژی نوینی است که می تواند تاثیر به سزایی در زندگی انسان ها داشته باشد.

زندگی نامه امیر هوشنگ ابتهاج

  چکیده ای از امیر هوشنگ ابتهاج: نام اصلی: امیرهوشنگ ابتهاج تولد: ۶ اسفند ۱۳۰۶ رشت، گیلان تخلص: سایه ملیت: ایرانی پیشه: شاعر   امیر هوشنگ ابتهاج  معر ...

واکنش کامیابی نیا به خبر ازدواج خواهر زاده اش با ستاره پرسپولیس

کمال کامیابی نیا خبر ازدواج فرشاد احمدزاده هافبک سرخ پوشان با خواهر زاده خود تکذیب کرد.

هر ۳ دقیقه یک طلاق؛ برای این فاجعه چه کسی پاسخگوست؟!

نسبت طلاق ها به ازدواج های ثبت شده در یک سال به ۲۹ درصد رسیده که بالاترین آمار در تاریخ ثبت احوال ایران از سال ۱۳۴۴ است و رکود محسوب می شود. رکوردی البته از نوع نامطلوب که نشان می دهد در هر دقیقه (به طور دقیق تر، هر ۵۱ ثانیه) یک ازدواج در کشورمان به ثبت می رسد ...

اشتباهات زنان در رابطه با مردان، قابل جبرانند؟

بحث و مشاجره یکی از اتفاقات رایج در روابط زناشویی است. هیچ زوجی را نمی توان یافت که هر از گاهی مشاجره لفظی نداشته باشند.

روابط زناشویی موفق، کتاب معرفی کنید

در زمینه آمیزش زناشویی بهداشتی و سالم و خوب و البته مطابق شرع مقدس اسلام و روایات اهل بیت علیهم السلام چه کتاب هایی را پیشنهاد می کنید؟

رابطه نامشروع دختر پشت کنکوری با مرد کافی نتی | 4 سال با متین رابطه داشتم تا اینکه ....

رابطه نامشروع دختر پشت کنکوری با مرد کافی نتی | آن زمان نمی توانستم به عاقبت دوستی های خیابانی و ارتباط پنهانی به دور از چشمان خانواده ام فکر کنم. او چنان از زیبایی و کمالات من تعریف و تمجید می کرد که خودم نیز حرف های او را باور می کردم و در یک عشق رویایی غرق می شدم ...

حوالی زندگی

تلفن همراه امروزه دیگر برای مردم تنها یک وسیله مکالمه ای نیست. در حال حاضر این وسیله به تنهایی یک رسانه کوچک است که در اختیار مردم قرار گرفته. سرعت مخابره یک اتفاق با تلفن های هوشمند همراه به قدری سهولت پیدا کرده که به راحتی می توان از شرایط زندگی قاره دیگر هم مط ...

امیری: روابط دولت با مجلس کماکان خوب است

معاون پارلمانی رییس جمهور با رد برخی اظهارات درباره وجود اختلاف میان دولت و مجلس، گفت: کماکان روابط مان با مجلس و هیات رییسه خوب است.

ژنو شهر که es در آن دوباره متولد

ژنو، شهری که شایگان در آن دوباره متولد شد

به گزارش ایلنا ، اگر چه ES نیز مثل همه مردم ، جهت روشن در زندگی خود مورد اما داستان زندگی او به اندازه کار ناشناخته است. شاید کمتر مورد چالش در مذاکرات خود را با رسانه ها کمتر از سوالات. اما بدون شک وجود دارد که ساخت فکری es او داستان زندگی جدا نیست و می توان با استفاده از دریا در دوره های مختلف از زندگی خود, چگونه Negro شخصیت اشکال است. داریوش پور (معمار, مهندس برنامه ریز استاندار اجازه می دهد تا) از دوران با داریوش Es شده است و بر این باور است که مزایای این ایده باید در سن آموزش و پرورش در ژنو دیده بانی است. یک دوره است که با توجه به فقرا در شکل گیری, شخصی, داخلی, فرهنگی, علمی و پژوهشی Es نقش مهمی دارند اما توجه بسیار کمی است. خبرهای کوتاه با معمار و از او خواست خاطرات یک دوستی عمیق با AP به ویژه در دوره حضور او در شهر ژنو پرداخت. در پی آلاینده های آلی پایدار ناشی از این گفتگو. از دوستی من با داریوش شایگان و.... نزدیک به هفت سال از تصویب و ما می توانیم می گویند که نزدیک است در واقع یکی از من. Es متولد سال 1314 خورشیدی من متولد 1313 است. تفاوت سنی ما فقط 9 ماه است. من از سیزده سالگی در انگلستان درس درس. حدود هفت سال پیش در سفر به لندن خواهد آمد به تهران خیلی اتفاقی در هواپیما با داریوش es ملاقات کرد. نام هر دو از داریوش بود و احتمالا همین موضوع در آن است. اسپانیا بود! این پیامبر راستین در میان ایالات متحده آمریکا در شهر ژنو پدید آمده است. پس از آموزش و پرورش روز در محل کار و کنترل دانشکده تحصیلات تکمیلی در دانشگاه لیورپول به پایان برای ادامه مطالعات دکترای خود را در ژنو و من در دو دوره زمانی در این شهر وجود دارد. یکی از اواسط سال 1956 تا پایان 1957(1336-1335) به عنوان کارآموز و دیگر از میانه سال 1959 تا میانه 1961 (1340-1338). در تمام این مدت، داریوش شایگان در دانشگاه ژنو مشغول به تحصیل بود و من  با او و خانواده‌اش در ارتباط تنگانگ بودم. اعضایی از خانواده داریوش که در ژنو مقیم شده بودند، شامل مادر، خاله و خواهرش یگانه بودند که خود بعدها شخصیت فرهیخته‌ای در فلسفه شد و متاسفانه زودهنگام در سال 1368 در گذشت. مادر و خاله داریوش از اهالی گرجستان و دو کدبانوی بسیار موقر، فوق‌العاده مهربان و دوست داشتنی بودند و فارسی را با لهجه صحبت می‌کردند. مادر و خاله داریوش و یگانه بیشتر به دلیل سرپرستی فرزندان‌ در ژنو ساکن شده بودند اما پدرش در ایران فعال بود و هر از چندگاهی به ژنو می‌آمد. او بنیانگذار شرکت ساختمانی پیمانکاری‌ معتبر شایگان بود که بعدها سازنده بزرگراه نیایش شد. آنچه کمتر درباره زندگی داریوش شایگان گفته شده، مربوط به دوران تحصیل او در ژنو است. البته خود او هم یک شخصیت درون‌گراست و کمتر درباره دوره‌های مختلف زندگی‌اش سخن گفته است. از بدو آشنایی اتفاقی ما در هواپیما، صحبت ما پیرامون مطالب فرهنگی - هنری - ادبی دور می‌زد. هر دو ما علاقمند به این مطالب در ابعاد گسترده‌اش بودیم.  نگرشی «رُنِساس واره» با دیدگاهی مدرن و امروزی. این دیدگاه مشترک در طول تمامی سنوات رفاقت ما، قوه محرکه کشش بین ما بود. داریوش شایگان، از نوجوانی علاقه زیادی به فرهنگ، هنر و ادبیات داشت و همواره مشتاق بود که اطلاعات عمیق و نه سطحی درباره تأتر، نقاشی، مجسمه‌سازی، معماری و دیگر مطالب بدست بیاورد. در واقع، علاقه زیادی به مسایل فرهنگی و هنری در سطح عام داشت. هر دو گرایش زیاد به خواندن، نوشتن و کتابخوانی داشتیم و برای دوران داشجوئی هر دو از کتابخانه‌های شخصی نسبتاٌ خوبی بر خوردار بودیم. شاید یکی از دلایل دوستی ما نیز همین بود؛ زیرا من نیز به موضوعات ادبی و هنری علاقه زیادی داشتم و مقدار زیادی از نمایشنامه‌های شکسپیر را حفظ بودم و آنچنان که بعضی در گفتارشان بیتی از حافظ را به عنوان شاهد می‌سرایند، من با ابیات شکسپیر همین کار را انجام می‌دادم. داریوش همواره علاقه زیادی به اشعار عرفانی داشت، ازجمله ادگار آلن پو (Edgar Allan Poe) و وقتی فهمید اشعار انگلیسی را خوب دکلمه می‌کنم، از من خواست که شعر معروف کلاغ، سروده این شاعر را برایش به‌صورت دکلمه ضبط کنم. در اینجا لازم به ذکر است که بگویم شهرها هم مانند انسان‌ها دوران خوب و بد و دوران شکوفایی و انحطاط خود را دارند. ژنو در آن برهه از زمان در سال‌های اولیه پس از ویرانی‌های فراگیر جنگ جهانی دوم، مرکز دست نخورده و امنی برای نخبگان و دانش‌آموزان خارجی، مخصوصا ایرانی‌ها شده بود. دورانی بود که خیلی از ممالک (مخصوصا ممالک اروپائی) هنوز با مسائل گوناگون پس از جنگ جهانی دوم دست و پنجه نرم می‌کردند. سوئیس به دلیل عدم شرکت در جنگ در آرامش خاص بسر می‌برد. ژنو به دلیل موقعیت جغرافیایی و حضور سازمان ملل و تسلیحات اقتصادی بین‌المللی، مرکز با اهمیت بزرگان جهان بود: سیاستمداران، نویسندگان، متفکران و اهل تفریح! خلاصه از هر لحاظ دوران شکوفای ژنو بود. محصلین ایرانی ساکن ژنو اغلب از گروه روشنفکر و نسبتا مرفه جامعه بودند و از کلیه امکانات زمانه بهره‌مند می‌شدند. افزون بر این، ابعاد کوچک شهر ژنو و اختلاف کمِ طبقاتی، امکان آمیزش و گفتگو میان رده‌های متفاوت اجتماع و نظریات گوناگون فکری را فراهم می‌ساخت. یکی از ویژگی‌های مشترک همگی دوستان هم دوره ژنو آن زمان ما این بود که ضمن برخورداری و فراگیری گسترده فرهنگ غربی، همه شیفتگی خاصی به زبان، فرهنگ و تمدن ایران زمین داشتیم، حتی فردی مثل من که شش کلاس فارسی ابتدایی بیشتر نیاموخته بود. از همه مهمتر و شاید به غلط امید فراوان به آینده داشتیم و در درون خود فکر می‌کردیم که در بازسازی و پیشبرد مملکت سهم زیادی خواهیم داشت. میان تعداد زیادی از دوستان هم زمان آن ادوار می‌توانم فقط به چند نفری که همگی در گرایش‌ها و رشته‌های متفاوت به رده‌های والایی رسیدند، اشاره کنم: محمد علی جمال زاده (۱۲۷۰-۱۳۷۶)، احسان نراقی (۱۳۰۵-۱۳۹۱)، اکبر اعتماد که بیشتر در لوزان بود (-۱۳۰۹)، جلال ستاری (-۱۳۱۰)، داود رشیدی (۱۳۱۲-۱۳۹۵)، بزرگ نادرزاد (۱۳۱۴-۱۳۹۶)و داریوش شایگان(-۱۳۱۴).هم چنین مرحوم دکتر سیروس بوربور، برادر بزرگتر من که بعد ها در تمامی ادوار از نزدیکان و طبیب خانوادگی فامیل شایگان بود. اگر بخواهم از حالات شخصی داریوش در دوره تحصیل در ژنو بگویم، باید اشاره کنم که بیش از هر چیز، اهل کاوش و یادگیری در ریزرشته‌های دانش بود و در آپارتمان محل زندگی‌اش به عنوان یک دانشجو کتابخانه کمی نامرتب ولی بسیار خوب داشت. برنامه‌های جنبی ما حضور گسترده در برنامه‌های فرهنگی خلاصه می‌شد، از قبیل اپرا، باله، تاتر، موزه و نمایشگاه‌های متفرقه و غیره. بر عکس من که علاقه زیاد به انواع ورزش تابستانی و زمستانی و همچنین سفر کردن را داشتم، داریوش چندان اهل ورزش یا سفر نبود. از همان سال‌ها، کشش زیادی نسبت به فرهنگ و تمدن هند و شرق دور داشت و علاوه بر متون درسی، کتاب‌های زیادی درباره تاریخ، عرفان و مذهب کشورهایی مانند ایران، هند، چین و ژاپن مطالعه می‌کرد. این مطالعات باعث شده بود که ضمن آگاهی از وجوه مختلف فرهنگ غرب، غرب‌زده نباشد. در آن زمان مُد روز و اغلب انتظارها بر این بود که یک انسان روشنفکر باید گرایش چپی یا توده‌ای داشته باشد. شایگان هیچ وقت، چپ‌گرا نبود، اما بدون تردید همواره یک انسان به تمام معنی روشنفکر بوده است. از جوانی، بیش از اینکه تحت تأثیر مذاهب شرقی باشد، تحت تأثیر عرفان شرقی بود. از نظر عقیدتی، مجموعاٌ یک آدم معمولی غیرفعال به شمار می‌رفت؛ به این معنی که تظاهرات مذهبی نداشت و در هیچ موضوعی از خود تعصب زیاد نشان نمی‌داد. از نظر اجتماعی، روابط اجتماعی گسترده‌ای نداشت و معمولا در مسیر علایق علمی، فلسفی، ادبی یا هنری خودش با افراد خاصی الفت می‌گرفت. به گمانم، این روحیه را تاکنون حفظ کرده است. اگرچه ایران در آن سال‌ها از نظر سیاسی در شرایط خاصی قرار داشت اما موضوع دوستی و صحبت ما بیشتر در اطراف مطالب فرهنگی بود. ضمن اینکه نسبت به سیاست بی‌تفاوت نبودیم، معمولا درباره سیاست با هم کمتر صحبت می‌کردیم. محور اصلی سیاست آن زمان بر دو اصل بود – چپگرا و راستگرا – شاید علت کم‌صحبتی سیاسی ما به همین دلیل بود که هیچ‌یک از ما نه چپگرا بودیم و نه راستگرا. در مجموع، دوره زندگی داریوش شایگان در ژنو را باید دوره زیرساخت شخصیت او بدانیم؛ درحالی‌که خیلی از افراد - و شاید حتی خود او - ممکن است گمان بر این داشته باشند که شخصیت او بیش از همه، متأثر از دوره تحصیل در پاریس است. بیشتر مطالعات و تحقیقات زیربنایی داریوش در ژنو صورت گرفت. حتی پس از اینکه دکترایش را در پاریس گرفت و به ایران بازگشت، بیشتر به تجزیه و تحلیل آموخته‌های خود پرداخت و در واقع پس از انقلاب بود که دوران نظریه‌پردازی اصلی او آغاز شد. دست بر قضا، هر دوی ما پس از انقلاب نیز مدتی را در پاریس سپری کردیم و این دوره‌ای بود که من ضمن ارائه مشاوره در حرفه خودم یعنی معماری و شهرسازی، به‌طور جدی به مطالعات ایران‌شناسی نیز پرداختم. با این حال، نوع مطالعات تاریخی و فرهنگی من با تحقیقات شایگان که صبغه فلسفی داشت، فرق می‌کرد و زمان دشواری را می‌گذراندیم که آینده ایران و خود ما بسیار نامعلوم بود. به‌رغم تداوم دوستی‌مان، کمتر پیش می‌آمد که مثل گذشته به بحث و تبادل نظر درباره مسایل فرهنگی بپردازیم، صحبت‌های این دوره پیرامون آینده وطن بود. از نظر شخصی، می‌دانیم که شایگان متعلق به یک خانواده نسبتا مرفه است و همواره در وضع مناسب مالی زندگی کرده، اما هرگز اهل تجمل نبوده. شایگان آدم بی‌تکلفی است و کسانی که با او از نزدیک آشنایی دارند، این گفته را تأیید می‌کنند، هر چند که در معاشرت با افرادی که با او سنخیت زیادی نداشته‌اند قدری مشکل داشته است. نزدیک به ده سال پیش، به مناسبت شصتمین سالگرد دوستی‌مان، جشنی گرفتم و او را به همراه برخی از دوستان مشترک به خانه ام دعوت کردم، و امید داشتم در هفتادمین سالروز دوستی‌مان هم تعدادی از رفقای قدیمی را دورهم جمع کنم که متاسفانه این اتفاق ناگوار رخ داد. چند روز پیش که با آرزوی بهبود وی به عیادت او رفته بودم، با جسمی غیرمتحرک و روحی سرشار از پویایی و شخصیتی والا رو برو شدم و تمام لحظات هفتاد سال رفاقت مانند تصویری سیار روی پرده سینمای زندگی در برابر چشمانم به حرکت درآمد. تعدادی از دوستان قدیمی که در مراسم شصتمین سالگرد آشنایی داریوش شایگان و داریوش بوربور شرکت داشتند؛ از راست: ایرج افشار، داریوش شایگان، افسانه جلیل‌زاده و داریوش بوربور